الورشة

بيفر عارف
ويجى عز الليل
يعزف اللحن اللى تن
جواه حنين
بيدارى روحه من عفار كل الضجيج
على كتفه الشمال يمامه هى الكمنجة
وكمنجة هى الشجاعة
فى اللحن ذ اته بنت بتنشر غسيلها
على حبل بيشدو الحنين
حين تلمحه
تدخل سعيده للمرايه
تعرى روحها
ف رقصة البنت اللى تنت تستكين
وتخش لكسوفها البناتى
تزرع العالم فصول
كل الشجر فيها حزين
فى اللحن ثورة بتهج ذى النور
فى اللحن شوف وبقلب ابيض
من تلال التلج ..
ف بلاد بتحلم
فيّ روحه تروح لها
تحكيلها باللهجه الجنوبى
سر عشقه للحياه
من غير حدود بتحوش جناحه ينطلق للابد
فى اللحن شوف بيحب وبيكره قوى

بيحب يجى الصبح عفوى
وبيكره الايام تراوغه وتلتوى
مايطولش منها غير غياب
البنت كانت بس فين؟
ماعدش فىاللحن .. منها غير جراح
وبافر عارف
وباجى عز الليل
وبعزف انكسار