الورشة

إسْبَحى وسَبَّحى ..
بحمد ربك وإصفحى ..
عن كل من لامِك فى يوم ..
وكان مناه تِتْجَرِّحى ..
والبسى حُلل الصفاء .. والنقاء وإسبحى ..
فى ملك ربك وبعنايته إتوشحى ..
وإمدحى سيد نا النبى ..
اللى برسالته الكون صحى ..
وإسبحى .. فى الملك والملكوت ..
وأسجدى لرب العباد .. سجدة خشوع ..
وسبحيه .. ومَجِّدِيه .. ووحديه ..
واهتفى الملك لك ..
حولك عباد بيرددوا .. الملك لك ..
ويطوفوا حول العرش مهللين ..
وحامدين .. وشاكرين .. وساجدين .. وشاهدين ..
إنك فى سَبْحِك مُلْهمه ... لامُرْغَمَه ..
والاصطفاء من يوم الست ..
تَوِّجِك بومضة من نور محمد ..
اللى دنا فتدلى ..
واصبح سراج العالمين .. والواصلين .. والعارفين ..
وانتى اللى سابحه فى الفلك ..
بالمجاهده والمكابدة حتقدرى ..
تجتازى بالرحمة الصراط وتِسْبَحى .. وِتْسَبَّحى ..
بحمد ربك وأشكريه على النعم ..
وإحمديه على المدد ..
*****
لايستقيم الحال ..
ان لم تََكُنْ .. النفس راضيه ..
وف سعيها مرضيه ..
واتخلصت .. من علائق الوجود ..
واتعلقت بالعرش وصراط الازل ..
لاجلن يكون سبحك صحيح ..
لازم تكونى طاهره .. ومطهره .. ومبرأة ..
ومخلصه .. روحك من علائق القلوب ..
والقلب لو فيه تعلق بالأنا .. والسمو والارتقاء ..
حيعطلك .. عن سبحك الأسمى فى بحر الأزل ..
وهللى لاجل التخلص م العلائق ..
واسبحى حولك مَلَك ..
بيتابع الرحله والمجاهده من الازل ..
حين اصطفاكى الله .. من بدء الخليقه ..
كان مقدر إنك بأمره مُلْزَمَه ..
وانتى اللى عارفه م الازل .. انه الملك ...
والملك قدوس مهيمن ع الوجود ..
وبرحمته الكل يسبح فى الفلك ..
ومالك الملك العظيم حيأيدك ..
ويقربك من حضرته ..
لحظة سجودك تحت عرشه تشهدى ..
ان اقترابك .. بالتدلى يرفعك ..
فتكونى ياذات الصفاء .. ياملهمه ..
فى الملك والملكوت مُنَعَّمَه .. ومُكْرَمَه ..
ورحمة الرحمن حاتتوجك ..
بالمَكْرَمه والمَرْحَمَة ..
والمخلصين والصادقين والصالحين .. يبقوا معك ..
واللى صدق .. فى السير ملك ..
فماتخرجيش من دايرة الانوار ..
ولا تتركيش هذا الفلك ..
إن الطريق لمن صدق ..
( محمود عبد الحليم )